Danıştay 3. Daire E.2021/1050 K.2023/707

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mükellefiyeti re'sen terk ettirilen davacı şirketin bir işyeri adresi bulunmaması nedeniyle defter ve belgelerin incelemeye ibrazına dair yazının, kanuni temsilcisinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine tebligata çıkarıldığı, posta memurunun muhatabın adreste bulunamadığı yönündeki şerhiyle iade edilen yazıya ilişkin olarak ikinci defa çıkarılan tebliğ zarfında, tebliğ evrakının "aynı sebeplerle" tebliğ edilemediğine dair bir şerh bulunmadığı gibi tebligat pusulasının muhatap nüshasının kapıya yapıştırıldığına dair bir ibareye de yer verilmediği dolayısıyla tebligat usulsüz olduğundan re'sen tarh nedeni oluştuğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık nulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.