Danıştay 3. Daire E.2021/1102 K.2021/2923

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2016 yılının Kasım ve 2017 yılının Ocak ila Eylül dönemleri için pişmanlıkla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, pişmanlık zammı ile fer'ilerinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İhtirazi kayıt konulmaksızın pişmanlıkla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen vergi ve pişmanlık zammına karşı dava açılamayacağı gerekçesiyle dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu dönemlere ilişkin verilen düzeltme beyannamelerinde yapılan bir hata nedeniyle sonrasında bu beyanların tekrardan düzeltildiği, yapılan bu hatanın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 119 ve 120. maddeleri uyarınca davalı idarece düzeltilmesi gerekirken incelemeye sevk edilerek düzeltme işleminin yapılmamasının hukuka aykırı olduğu, öte yandan 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 5. maddesi kapsamında ilgili dönemlere ilişkin katma değer vergisi matrah artırımında bulunulduğundan inceleme yapılmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.