Danıştay 3. Daire E.2021/1310 K.2023/904

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle sözü edilen faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353. maddesinin 1. bendi gereği kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının sahte belge düzenleme yönünden 01/12/2017 tarihinde incelemeye alındığı, 18/05/2018 tarihinde 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un yürürlüğe girdiği, inceleme sonucunda davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda sahte belge düzenleme fiili yönünden yapılacak herhangi bir işlem bulunmadığı, sahte belge kullanma yönünden vergi inceleme raporu düzenleneceğinin belirtildiği,

10/12/2019 tarihinde 7143 sayılı Kanun uyarınca bir ay içerisinde matrah artırımında bulunulabileceğine ilişkin yazının davacıya tebliğ edildiği, bunun üzerine davacı tarafından süresi içinde 2016 ve 2017 yılları için katma değer vergisi yönünden matrah artırımında bulunulduğunun anlaşıldığı olayda, davacı hakkındaki vergi incelemesinin Kanun’un yayımı tarihini izleyen ayın başından itibaren iki ay içerisinde sonuçlandırılamadığı ve 7143 sayılı Kanun'da sahte belge düzenlemediği tespit edilen mükellefler için diğer hususlarda yapılacak vergi incelemesi yönünden ek süre verilmediğinin görüldüğü,

dolayısıyla davacının sahte fatura düzenlemediği vergi tekniği raporuyla tespit edildikten sonra katma değer vergisi yönünden matrah artırımında bulunup bulunmayacağı beklenilmeden hukuka aykırı şekilde vergi incelemesine devam edilerek yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gerekçenin matbu olduğu, iddialarının karşılanmadığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca bir kısım sahte faturayı yasal defterlerine kaydederek ilgili dönem beyannamelerine intikal ettirdiği, dolayısıyla yapılan salınan vergi ve kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.