Danıştay 3. Daire E.2021/1433 K.2023/3170

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Barkod ve Etiket Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınmayan 2008 yılının Ocak ila Kasım dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 28/01/2008 tarihili hisse devir sözleşmesi ile şirketteki hisselerinin tamamını devrettiği ve belirtilen tarih itibariyle şirket müdürlüğünün sona erdiği, bu durumda, 2008 yılının Şubat ila Kasım dönemlerinde davacı kanuni temsilci olmadığından, 2008 yılı Ocak dönemi yönünden ise, davacının, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edildiği 2013 yılında şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmadığı dolayısıyla kanuni temsilcilik sıfatının sona ermesinden sonra vergilendirmeye ilişkin ödevlerini yerine getirmediğinden söz edilemeyeceğinden düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.