Danıştay 3. Daire E.2021/1996 K.2023/937

Dava konusu istem: Davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu ... Elektrik Malzemeleri Ticaret ve Yatırım Anonim Şirketi'nden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla aracına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin ilanen tebliğ edildiği ancak şirketin adresinde bulunmadığı hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde belirtilen kişilerin imzası alınmak suretiyle saptanmadığının anlaşıldığı olayda,

amme alacağının vade tarihleri 2004 ve 2005 yılları olup asıl amme borçlusu şirket hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin vade tarihlerini takip eden beş yıl içerisinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden ve davalı idarece 06/06/2012 tarihinde davacının ikametinde aynı konutta daimi ikamet eden eşine ödeme emri tebliği dışında tahsil zamanaşımını kesen herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmadığından tahsil zamanaşımına uğrayan borçlar nedeniyle davacının aracına uygulanan hacizde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haczin dayanağı asıl amme borçlusu şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edilerek kesinleştiği, yapılan malvarlığı araştırmasından sonuç alınamadığından davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerine dayanılarak uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.