Danıştay 3. Daire E.2021/2186 K.2024/4123

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, konut teslimleri karşılığında eksik fatura düzenlendiği ve gider pusulası düzenlemediğinden bahisle 2016 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bir kişinin bağımsız bölüm edinme karşılığında arsasını müteahhide vermesi ve inşaa edilen binadan kat sahibi olmasının, hukuki açıdan birçok işlemi içeren ve arsanın değerlendirilmesi amacına yönelik, Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinin uygulanmasını da gerektiren, tamamen kendine özgü bir hukuki muamele vasfı kazandırdığı, bu durumda, ticari faaliyet kapsamında yapılmış bir teslimden söz edilemeyeceğinden davacının arsa sahiplerinin payına karşılık olan bağımsız bölümlere ait katma değer vergisi yükümlülüğünden söz edilmeyeceği gibi bu kapsamda belge düzenlemesinin de gerekmediği gerekçesiyle dava konusu özel usulsüzlük cezaları kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu olayda fatura düzenlenmesi gibi bir durumun bulunmadığı, ayrıca gider pusulası düzenlenmesi gerektiği yönünde kanuni bir şartın da söz konusu olmadığı, kaldı ki ortada ticari faaliyet kapsamında yapılmış bir faaliyetten bahsedilmeyeceğinden ve arsa sahiplerinin payına karşılık olan bağımsız bölümlere ait katma değer vergisi yükümlülüğü olmadığından fatura düzenlenmesinin de gerekmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.