Danıştay 3. Daire E.2021/2380 K.2022/2174

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2017 yılının Ekim - Aralık dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile davacının 2017 yılı için kurumlar vergisi ve katma değer vergisi yönünden matrah artırımında bulunup bulunulmadığı hususunun sorulması üzerine davalı idare tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, davacının uyuşmazlık konusu dönem için kurumlar vergisi yönünden matrah artırımı yaptığı ve tahakkuk eden vergiyi ödediği, incelemeye matrah artırımından sonra 08/05/2019 tarihli vergi inceleme tutanağı ile başlandığının anlaşıldığı olayda, 7143 sayılı Kanun kapsamında matrah artırılan vergi türleri ile ilgili tarhiyat yapılamayacağı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sahte fatura kullanmadan dolayı kanuni temsilcisi hakkında vergi suçu raporu düzenlendiği ve bu raporda kaçakçılık suçundan suç duyurusunda bulunulacağının belirtildiği dolayısıyla 7143 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 9. fıkrasında yer alan düzenlemeye göre davacı hakkında inceleme ve tarhiyat yapılabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.