Danıştay 3. Daire E.2021/2731 K.2024/3806

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından kaynaklanan değer artış kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile Eylül ve Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2016 yılında iki adet taşınmaz satışı gerçekleştirdiğinin anlaşıldığı olayda, değer artış kazancına ilişkin gelir vergisi matrahı belirlenirken yalnızca satılan bir taşınmazın alış bedelinin maliyet unsuru olarak dikkate alındığı, bunun dışında endeksleme işlemlerinin yapılmadığı ve yasada öngörülen istisna tutarının dikkate alınmadığı anlaşıldığından, söz konusu matrahın hukuka aykırı biçimde hesaplandığı sonucuna ulaşıldığı, davacının ticari bir faaliyetinin bulunduğuna dair saptama olmadığından katma değer vergisi tarhiyatının da hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu tarhiyatın üzerinden hesaplandığı matrahın hatalı olarak belirlendiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.