Danıştay 3. Daire E.2021/299 K.2023/65

Dava konusu istem: Davacının yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2008 yılı için re'sen salınan gelir vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasının dayanağını oluşturan gelir vergisi tarhiyatının Mahkemelerinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla azaltıldığı gerekçesiyle ceza azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının borç para vermek suretiyle faiz geliri elde ettiği hususunun yapılan incelemeyle tespit edildiği, ayrıca … ve … ’nun akrabaları olan tanık … 'nun, davacının faizle borç para aldığını açıkça ifade ettiği, kendi ifadesine göre emekli ve sadece amatörce hayvancılık yapan bir kimsenin yüksek tutarlı paraları birden çok kimseye vermesi ve karşılık beklemeden kefil olmasının hayatın olağan akışına aykırı düştüğü, Asliye Ceza Mahkemesinde sanık olan davacının tefecilik suçunu işlediğinin sabit görüldüğü,

davacının borç verdiğinde aldığı boş senetleri borç miktarına faiz eklemek suretiyle doldurduğu ve borçlular hakkında icra takibi yaptığı, öte yandan, konuya ilişkin Danıştay kararlarında bir yılda birden fazla kişiye veya birden fazla yılda bir kişiye yakın akrabalık ve iş münasebeti olmamasına rağmen borç para verilmesini, sözleşmeye bağlanması gereken taahhüt işlerinde yakın akrabalıktan bahisle sözleşme düzenlenmediği halde senet alınması ikrazatçılık olarak değerlendirildiğinden kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.