Danıştay 3. Daire E.2021/3572 K.2023/1330

Dava konusu istem: Davacının sürücüsü olduğu araçta 29/02/2016 tarihinde gerçekleştirilen aramada ele geçirilen 153.500 paket kaçak ve bandrolsüz sigara nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca adına 2016 yılının Mart dönemi için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının söz konusu kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı ve ticari amaçla satarak başkalarına teslim ettiği yolunda veya başka şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu yolunda herhangi bir saptama bulunmadığı ayrıca belgesiz mal bulundurması nedeniyle 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca vergi sorumlusu olduğundan bahisle adına vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatı yapılmasını gerektirecek yasal koşullar da gerçekleşmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sürücüsü olduğu aracın dorsesi içerisindeki bandrolsüz ve kaçak sigaralara Osmaniye İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince 29/02/2016 tarihinde yapılan aramada el konulduğu, 3065 sayılı Kanun’un 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca takdir komisyonunca Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun Değerlendirme Raporu done alınarak takdir edilen matrah üzerinden salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.