Danıştay 3. Daire E.2021/3755 K.2023/1543

Dava konusu istem: Davacı adına, belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2013 yılının Şubat ila Kasım dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mücbir sebep hali olmaksızın belgelerini incelemeye ibraz etmeyerek indirim hakkından yararlanmak için yasal koşullardan birini yerine getirmeyen davacı adına, katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gibi 27/06/2012 tarihinde tebliğ edilerek 07/08/2012 tarihinde uzlaşma sonucu kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği, belgelerini incelemeye ibraz etmeyen davacı hakkında bu nedenle yapılan tarhiyata ilişkin matrah farkı, idarece başka bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın,

sadece vergi dairesine verilen beyannamelerde yer alan ödenecek katma değer vergisinin miktarını azaltıcı bir unsur olarak gösterilen indirimlerin tümünün reddedilmesi suretiyle tespit edildiğinden vergi ziyaı cezasının bir kat olarak uygulanması gerektiği gerekçesiyle katma değer vergisi ve tekerrür nedeniyle artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dairelerince verilen ara kararıyla, dava dilekçesinde Mahkemeye ibraz edilebileceği belirtilen alış faturalarının re'sen araştırma ilkesi uyarınca davacıdan istenilerek davalı idareye gönderilmesi sonucunda defter ve belgeler üzerinde idarece yapılan inceleme neticesinde düzenlenen görüş ve öneri raporunda, dört adet faturanın yasal defterde kaydı olmadığının tespit edildiği, yasal defterde kaydı olduğu halde idarelerine ibraz edilen klasörde bulunmayan alış faturalarının da olduğu ancak bahse konu belgelerin karşıt tespitinin yapılmadığı,

davacı şirketin 2013 yılı yasal defter ve kayıtları ile sistem üzerinden alınan katma değer vergisi beyanlarının karşılaştırılması sonucu yasal defter kayıtları ile katma değer vergisi beyanları arasında uyumsuzluk saptanmadığı, davacının 2013 yılı Ba bildirimlerine göre mal ve hizmet alımında bulunduğu mükellefler arasında anılan yıla ilişkin olarak hakkında sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenleme yönünden vergi tekniği raporu hazırlanmış mükellef bulunmadığı belirtildiğinden davacı şirketin, dava konusu dönemler için verdiği katma değer vergisi beyannamelerinde indirime konu ettiği vergileri defterlerine kaydettiği,

defter kayıt ve belgeleri ile beyanlarının uyumlu olduğu ve re'sen tarh nedeninin bulunmadığı görüldüğünden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun tebliğine rağmen yasal defterlerin incelemeye ibraz edildiği ancak belgelerin ibrazının herhangi bir mücbir sebep ileri sürülmeksizin gerçekleştirilmediği, dolayısıyla davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu tarafından verilen kararın bağlayıcılık arz ettiği, bu karar doğrultusunda defter ve belgelerin yargı merciine ibrazı halinde bu defter ve belgelerin delil olarak kabul edileceği dolayısıyla verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.