KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2021/4003 E., 2022/1109 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Esas No
- 2021/4003
- Karar No
- 2022/1109
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- Tasfiye Halinde … Teknik Hırdavat İnşaat Nakliyat Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- Vekilleri
- Av. …- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle istinaf istemi kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra ödeme emri iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Amme alacağına ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve kesinleştiği anlaşıldığından davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararı Danıştay Üçüncü Dairesinin 08/06/2021 tarih ve E:2019/4399, K:2021/2957 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2021/4003, K. 2022/1109, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama