Danıştay 3. Daire E.2021/4022 K.2023/2119

Dava konusu istem: Davacı adına, 2019 yılının Mart dönemine ait vergi ziyaı cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak davacı tarafından, tarhiyat sonrası uzlaşma talebinin reddine dair işleme karşı açılan davanın, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun Ek 1. maddesinde öngörülen süre içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle reddedildiği dolayısıyla söz konusu kamu alacağının tahsili amacıyla davacının takibinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamenin 30/11/2018 tarihinde işten ayrılan …'ya 03/12/2018 tarihinde tebliğinin usulsüz olduğu, elektronik ortamda gönderilen tebliğin okunmuş sayıldığı ancak ilgili posta gönderisinin açılmak suretiyle okunmadığı, kesinleşmeyen kamu alacağı için düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.