Danıştay 3. Daire E.2021/58 K.2021/1389

Dava konusu istem: 2007 yılı yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden indirimleri reddedilen davacı adına, bir önceki takvim yılından devir gelen indirilecek katma değer vergisi de bulunmadığı gözetilerek yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca 2007 yılının Eylül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile uyuşmazlık konusu defter ve belgelerin davacıdan ibrazının istenilmesi üzerine davacı vekili tarafından, söz konusu defter ve belgelerin ilgili olduğu yıl üzerinden onüç yılı aşkın bir sürenin geçtiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesi gereği defterlerin saklama ve ibraz yükümlülüğünün beş yıl olduğu, imha edildiklerinden dosyaya sunulamayacağının ifade edildiği,

davanın incelenmesi sırasında ibraz süresinin dolduğu ancak sürenin dolmasından önce Mahkemelerine ibraz edildiği ve üzerlerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı hususu da dikkate alındığında, yeniden ibraz edilmemiş olmasında, muhafaza ve ibraz yükümlülüğü ortadan kalkmış olan davacıya atfedilebilir bir kusurun bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gerçeğe aykırı düzenlenen faturaların katma değer vergisi indiriminde kullanılamayacağı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu doğrultusunda yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulünün gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.