Danıştay 3. Daire E.2022/100 K.2022/3690

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2013 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı. Taşımacılık Otomasyon Temizlik Gıda İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan tespitler, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olmadığı,. Metal Nakliyat İnşaat Plastik ve Yapı Malzemeleri Ticaret Limited Şirketi,. Yapı Malzemeleri Metal Orman Ürünleri ve Kimyevi Madde Dış Ticaret Limited Şirketi,.

İnşaat Metal Makina ve Orman Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile. İnşaat Nakliyat Metal Makina ve Dayanıklı Tüketim Maddeleri Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamalardan ise düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezası azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, indirime dayanak alınan faturaların doğruluğunun ancak kendileri hakkında yürütülen ve somut verilere dayanan bir vergi incelemesi ile ortaya konulabileceği, buna karşın haklarında vergi incelemesi yapılmadığından tahakkuk eden vergi, hesaplanan gecikme faizi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.