Danıştay 3. Daire E.2022/1474 K.2022/2310

Dava konusu istem: Davacı kooperatifin, kurumlar vergisi bilançosunda ortaklardan alacaklar hesabını çalıştırmasına rağmen aynı döneme ait gelir tablosunda faiz gelirini beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden adına 2010 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı kooperatifin 2010 yılı kurumlar vergisi bilançosunda toplam 3.042.525,59 TL ortaklardan alacaklar hesabını çalıştırmasına rağmen aynı döneme ait gelir tablosunda faiz geliri beyan etmediğinin görülmesi nedeniyle dönem matrahlarının tespit edilmesi amacıyla takdir komisyonuna sevk edildiği ancak takdir komisyonunca 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'yla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmaksızın ve mükellef nezdinde ihtilaf konusu döneme ilişkin herhangi bir inceleme gerçekleştirilmeksizin takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İnceleme yetkisini haiz takdir komisyonunca, davacının yasal defterlerinin incelenmesi suretiyle, ortaklardan alacaklar hesabına ilişkin hareketler ve bunların hangi nedenden kaynaklandığına ilişkin tespit yapılmadığı, bu hesabın, diğer cari hesaplarla karşılaştırılarak vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetini ortaya koyan değerlendirme ve tespitlere yer verilmediği, herhangi bir araştırma ve inceleme içermeyen genel ifadeler kullanılmak suretiyle takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra cezalı vergiler kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Eksik inceleme ve varsayıma dayalı takdir komisyonu kararlarına istinaden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.