Danıştay 3. Daire E.2022/212 K.2022/941

Dava konusu istem: Davacı kooperatif adına, 2011, 2012 ve 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen …tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği tarhiyatlara karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:.

K:… sayılı kararının, 2011 yılına ait bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, 2012 yılının Nisan dönemine ait bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ve 2011 yılının Nisan-Haziran dönemine ait geçiçi vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 20/12/2018 tarih ve E:2016/5715, K:2018/10646 sayılı kararıyla bozulması üzerine anılan bozma kararı uyarınca Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla söz konusu vergi ve cezaların kaldırıldığı ve bu kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/09/2021 tarih ve E:2021/2062,

K:2021/3876 sayılı kararı ile onandığı anlaşıldığından dayanağı kalmayan ödeme emrinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara karşı açılan davanın … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararıyla reddi üzerine (2) nolu ihbarnamelerin düzenlenerek tebliğ edildiği, borcun ödenmemesi nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.