Danıştay 3. Daire E.2022/2495 K.2022/5255

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2013 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, aynı yılın Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, davacının eğitim verdiği kursiyerlerden bir kısmına fatura düzenlemeyerek hasılatın bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı somut olarak ortaya konulduğundan, bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

mahsup dönemi geçmiş olması nedeniyle aranmayacağı dolayısıyla tahakkuk ettirilmeyeceği açık olduğundan, geçici vergi hakkında karar verilmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziya cezaı ile özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi yönünden ise karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince Vergi Dava Dairesi kararının, 2013 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül dönemleri için hesaplanan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası hakkında hüküm kurulmak üzere bozulması neticesinde söz konusu bozma hükmüne uyulmak suretiyle yapılan incelemede, vergi ziyaı cezasının üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatının Dairelerinin 16/01/2018 tarih ve E:2017/1657, K:2018/34 sayılı kararıyla kaldırıldığı gerekçesiyle söz konusu ceza kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.