Danıştay 3. Daire E.2022/2851 K.2024/5231

Dava konusu istem: Davacı şirketin, bir kısım gelir ve giderleri ile kesinti yoluyla ödediği vergileri haksız yere 2016 yılı beyanlarına yansıttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılının Ocak-Mart, Nisan-Hazira ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği ... Projesi, ... Cephe Kaplama İşleri ile ... Projesi'ne ilişkin inşaat işlerinin bitim tarihinin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 44. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarih olduğu dikkate alındığında, işin 2016 yılında bitirilmediği hususunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığından vergi ziyaı cezasının bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği, diğer kısmında ve tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı öte yandan mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı gerekçesiyle geçici vergi kaldırılmış, vergi ziyaı cezası ise azaltılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasıın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği projelerin 2016 yılında bitirilmediği hususu vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğundan 2016 yılının gelir ve gider beyanında yansıtmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.