Danıştay 3. Daire E.2022/3083 K.2022/4789

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Tarım İnşaat Nakliye Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2016 yılının Ocak ila Mart ve Mayıs ila Aralık dönemleri için hesaplanan katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezasına ilişkin olarak düzenlenen ihbarnamelerin, 21/10/2020 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği olayda, 30 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 03/02/2021 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adına düzenlenen ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilmediği, 2017 yılına ilişkin ihbarnamelere konu vergi ziyaı cezasına karşı süresi içinde dava açıldığı, 2016 yılı için süresinde dava açılmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, tebliğ zarfı içinde 2016 yılına ait ihbarnamelerin yer almadığı, başka birine tebliğ edilmiş olmasının hukuki bir sonuç doğurmayacağı, öğrenildiği tarih itibarıyla davanın süresinde açıldığının kabulü gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.