Danıştay 3. Daire E.2022/3295 K.2023/206

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi tekniği raporunun done alındığı vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2010 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile aynı yılın Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemleri için kesilen üç kat; Temmuz-Eylül dönemi için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı sonucuna varıldığından % 2 komisyon geliri hesaplanarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 2010 yılının Nisan-Haziaran dönemine ait olup aynı yıl içerisinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden dava reddedilmiş,

geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, tekerrür hükümleri uyarınca vergi ziyaı cezasının artırılmasında ve geçici vergi üzerinden vergi ziyaı cezasının üç kat kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, sahte fatura düzenlediği iddiasıyla hakkında açılan ceza davasında beraat ettiği, sahte fatura düzenleme organizasyonu içerinde yer almadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davacı tarafından, komisyon gelir elde ettiği yönünden hiç bir delil sunulmadığı, sahte fatura düzenlemesi eyleminden haberdar olmadığı belirtilerek temyiz isteminin reddi savunulmaktadır. Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.