Danıştay 3. Daire E.2022/3375 K.2024/10

Dava konusu istem: Davacı adi ortaklığın Yeminli Mali Müşavirlik Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporuna istinaden 2019 yılında indirimli orana tabi teslimler nedeniyle yüklenip indirim yoluyla telafi edemediği 904.771,91 TL katma değer vergisinin iadesi talebinin süresinde yapılmadığından bahisle reddine dair 29/07/2021 tarih ve 578242 sayılı işlemin iptali ve söz konusu tutarın tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Yapı müteahhidi olan davacı adi ortaklığın 2019 yılına ait 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 2. fıkrasına istinaden indirimli orana tabi konut teslimlerinden doğan katma değer vergisinin Temmuz 2020 dönemi katma değer vergisi beyannamesinde indirime konu edilerek beyan edildiği, daha sonra 904.771,91-TL tutarındaki iade alacağıyla ilgili olarak 15/10/2020 tarihli Yeminli Mali Müşavirlik Katma Değer Vergisi İadesi Tasdik Raporu hazırlanarak 19/10/2020 tarihinde idareye ibraz edildiği,

yapılan incelemeler neticesinde 10/03/2021, 13/07/2021 ve 14/07/2021 tarihli eksiklik yazılarıyla davacıdan standart iade talep dilekçesinin sisteme girişinin yapılması ve başka bir takım eksik belgelerin istenilmesi üzerine 14/07/2021 tarihinde sisteme girilen standart iade talep dilekçesi ile iade talep edildiği,

ancak 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu Genel Uygulama Tebliğinin III/B-3. bölümünün dördüncü paragrafında yer alan hüküm uyarınca süresinde iade talep dilekçesi ile başvuru yapılmadığından bahisle iade talebinin reddedildiğinin anlaşıldığı olayda, iade talebinin esasen Yeminli Mali Müşavir iade tasdik raporu ile 2020 yılında gerçekleştiği, standart iade talep dilekçesinin ise 2021 yılı içerisinde yazılan eksiklik bildirim yazıları üzerine sisteme girildiği, 3065 sayılı Kanun'un 29.maddesinin 2. fıkrasında standart iade talep dilekçesinden bahsedilmediği gibi ne zaman verilmesi gerektiğine dair de açık bir düzenleme bulunmadığı,

iadeye ilişkin usul ve esasların belirlendiği Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği'nin III/B-3. bölümünün dördüncü paragrafı ile standart iade talep dilekçesinin teslimlerin gerçekleştiği yılı izleyen yıl sonuna kadar verilmesi gerektiği yönünde Kanun maddesinde öngörülmeyen şekilde ikincil düzenleyici işlem olan Tebliğ hükmü ile süre sınırlaması getirildiği,

Kanun'un Maliye Bakanlığı'na vermiş olduğu yetkinin ancak iade/mahsup talebinin nereye ve nasıl yapılacağı, hangi dönemde yapılacağı, iade işleminde hangi belgelerin aranılacağı gibi düzenlemelerle sınırlı olarak kullanacağının kabulü zorunlu olup bu yetkinin mükelleflerin iade hakkının özüne dokunabilecek bir şekilde kullanılmasının hukuken kabul edilemeyeceği, Kanun ile tanınan bir hakkın Kanun hükmünde öngörülmediği halde genel tebliğ gibi ikincil bir mevzuatla hak düşürücü süre ihdas edilmek ve hakkın kullanımına engel olacak şekil şartları ve yorumlar getirmek suretiyle kapsamının daraltılması mahiyetinde olduğu,

Tebliğ ile iade hakkını kullanmasının engellenmesinin normlar hiyerarşisi prensibine ve verginin kanuniliği ilkesine aykırılık teşkil edeceği, söz konusu Genel Tebliğ'in ilgili hükümlerinin iade hakkının özünü daraltan bir uygulamaya yol açtığı sonucuna ulaşıldığından salt standart iade talep dilekçesinin süresinde verilmediğinden bahisle iadenin esasına ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmaksızın usuli bir şartın gerçekleşmediğinden bahisle iade talebinin reddine dair tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği,

iade hakkının esasına ilişkin olarak idarece tesis edilmiş bir işlem olmadığından iadesi reddedilen verginin ödenmesi istemine ilişkin talebin incelenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, 904.771,91 TL katma değer vergisinin tecil faiziyle ödenmesi istemi yönünden dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarelerince tesis edilen işlemde usul ve hukuka aykırılık bulunmadığı, 904.771,91-TL katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi istemi yönünden ise davanın incelenmeksizin reddine karar verildiği halde lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.