Danıştay 3. Daire E.2022/3452 K.2022/4195

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defterlerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2018 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin 21/07/2021 tarihinde elektronik ortamda tebliğ edildiği olayda, dava açma süresinin son günü çalışmaya ara verme tarihine denk geldiğinden en geç 07/09/2021 tarihine kadar dava açılması gerekirken bu tarih geçirildikten sonra 15/10/2021 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusu, kararın değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir. Davalı idarenin kendisini vekil ile temsil ettirdiği ancak ilk derece mahkemesi tarafından vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşıldığından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesinin 1.fıkrası gereğince davalı idare lehine tam vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi ceza ihbarnamelerinin okunma tarihlerinin açık bir şekilde tespit edilebildiği, dava açma süresinin okunma tarihinden itibaren başlaması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.