Danıştay 3. Daire E.2022/3487 K.2023/1505

Dava konusu istem: Davacının, mükellefiyet kaydının terkin ettirilmesinden sonra kredi kartıyla yaptığı satışlarından elde ettiği kazancını beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak adına 2010 ve 2011 yılları için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2010 yılının tüm ve 2011 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Tarhiyatların dayanağı takdir komisyonu kararları ile Ümraniye Uygulama Denetim Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı yazısının ihbarnameler ekinde tebliğ edilmemesinin esasa etkili bir şekil hatası olduğu ve davacının savunma hakkını kısıtladığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının mükellefiyet kaydının terkin ettirilmesinden sonra kredi kartıyla yapmış olduğu satış tutarlarının dikkate alınarak matrah takdir edilmesi hukuka uygun olmakla birlikte faaliyetiyle ilgili karlılık oranının tespitine yönelik herhangi bir inceleme ve araştırma gerçekleştirilmeden genel ve soyut ifadelerle matrahın belirlenmesi, vergilendirmede gerçek gelirin esas alınması ilkesine aykırı olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.