Danıştay 3. Daire E.2022/4056 K.2024/5000

Dava konusu istem: Davacı şirketin ortağı olan ...'in bir dönem ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu ... Elektrik İnşaat Sıhhi Tesisat Orman Ürünleri Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi kapsamına alınması ve 8.001.985,152-TL teminat istenilmesine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İnşaat Sıhhi Tesisat Orman Ürünleri Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2017 ve 2018 yıllarında düzenlediği faturaların gerçek mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte belge olduğunun tespit edildiği, ...'in ise adı geçen şirkette 22/08/2013 ila 05/05/2016 tarihleri arasında ortak ve kanuni temsilci sıfatına sahip olduğu dikkate alındığında, şirketle hukuki bağının kalmadığı dönemlerde işlenen fiil nedeniyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlem, davacının hukuki durumunu etkilemediği gibi kesin ve yürütülebilir nitelik taşımadığı ayrıca hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.