Danıştay 3. Daire E.2022/603 K.2022/2693

Dava konusu istem: Davacı adına, … Mimarlık Otomotiv İnşaat Mühendislik Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2010 ve 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ticaret sicilinden kaydının terkin edildiği hususu 15/08/2018 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edilmekle tüzelkişiliği, dolayısıyla medeni haklardan yararlanma ve bu hakları kullanma ehliyeti de son bulan, yargı mercilerinde temsil edilebilmesi mümkün olmayan, hukuk alemindeki varlığı ortadan kalkan davacı şirketin yargılamanın hiçbir aşamasında taraf olma ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

… Mimarlık Otomotiv İnşaat Mühendislik Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca sorumlu tutularak ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek karaın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.