Danıştay 3. Daire E.2022/779 K.2024/728

Dava konusu istem: Davacının, adına yapılan tarhiyata karşı açtığı dava devam ederken kendisinden tahsil edilen ve yargı kararı uyarınca iade edilen 189.076,55-TL'nin, Danıştayca verilen yürütmenin durdurulması kararının idareye tebliğ tarihinden söz konusu tutarın iade edildiği tarihe kadar işleyecek tecil faizinin ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile söz konusu tecil faizinin iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 28. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, tam yargı ve vergi davalarında idarece, mahkeme kararının tebliğ tarihi ile ödeme tarihi arasındaki süre için faiz ödenmesi gerektiğinden yargı kararı doğrultusunda iade edilen tutar üzerinden faiz hesaplanmamasının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş, Danıştayca verilen yürütmenin durdurulması kararının idareye tebliğ tarihinden tahsil edilen tutarın davacıya iade edildiği tarihe kadar işleyen tecil faizinin iadesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrasının Anayasa Mahkemesince iptal edildiği, iptal kararının bir yıl sonra yürürlüğe girmesine karar verildiği dolayısıyla 14/05/2015 tarihi itibarıyla söz konusu fıkra yürürlükten kaldırıldığından bu tarihten önce tahakkuk etmiş vergilerin iadesinde faiz ödenemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.