Danıştay 3. Daire E.2022/843 K.2024/5903

Dava konusu istem: Davacının arızi kazanç elde ettiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ve davacıya arızi kazancı sağladığı iddia edilen ...'ın beyanları ile davacının da imzalayanlar arasında yer aldığı 16/09/2013 tarihli protokolün incelenmesinden, limited şirket ile ortaklığından doğan kiracılık hakkının devrinden arızi kazanç elde edildiği hususu somut olarak ortaya konulduğundan adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu olayda 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 82.maddesinde aranan şartların bulunmadığı, elde edilen bir kazancın olmadığı, hatta servetinin eksildiği, yapılan tüm işlemlerin şirket adına gerçekleştirildiği, eksik incelemeye dayalı olarak cezalı vergi salındığı, raporda belirtilen gelir elde edilmiş olsa dahi ortaklıktan dolayı elde edildiğinden kar payı dağıtımı olarak değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.