Danıştay 3. Daire E.2022/931 K.2024/1083

Dava konusu istem: Davacının hükmen tescil yoluyla 2004 yılında iktisap ettiği ''İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, ... köyü, ... Mevkii, ... Ada, ... parsel''de bulunan taşınmazına dava dışı ... 'ün vergi borçları nedeniyle 2003 yılında uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Eski malikin vergi borçları nedeniyle uyuşmazlığa konu taşınmaza 2003 yılında haciz uygulandığı, davacının ise söz konusu taşınmazı 02/11/2014 tarihinde hükmen tescil yoluyla iktisap ettiği dikkate alındığında, tescil tarihi itibarıyla taşınmazın hacizli haliyle iktisap edildiği anlaşıldığından dava konusu hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haczin dayanağı kamu alacağının, taşınmazın iktisap edildiği tarihten önceki dönemlere ait olduğu, sözü edilen vergi borcunun tutarı tam olarak araştırılmadan karar verildiği, değinilen alacağının tahsil zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.