Danıştay 3. Daire E.2023/1535 K.2024/642

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Otomotiv Yapı Malzemeleri İnşaat Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin sahte fatura kullanma fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2017 yılının Nisan ila Haziran, Kasım ve Aralık dönemlerine ait katma değer vergisi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Sözü edilen şirket hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalar, alımlarının bir kısmını bilerek sahte faturalarla belgelendirdiğini ve davacının da söz konusu fiile iştirak ettiğini ortaya koyduğundan kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun hükme esas alınamayacağı, vergi tekniği raporundaki tespitlerin somut gerçeklikten uzak, ticari hayatın olağan akışına aykırı nitelik taşıdığı, şirket yetkilisi İbrahim ...’in ceza yükünden kurtulmak maksadıyla aleyhe beyanda bulunduğu, kaldı ki anılan şahsın söz konusu vergi tekniği raporunun tanığı değil muhatabı olduğu dolayısıyla beyanının da dikkate alınamayacağı, çeklerin vadesinde ödendiği ancak Mahkemece tüm hususlar araştırılmaksızın karar verilmesinin hukuka aykırılık arz ettiği, vergi inceleme elemanınca 2017 yılının uyuşmazlık konusu edilen dönemlerinin nasıl tespit edildiğinin açıklığa kavuşturulmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.