Danıştay 3. Daire E.2023/3240 K.2024/2966

Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında 2018 ve 2019 yıllarına ait muhtelif teminat altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi gereğince mal varlığına uygulanan ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2018 ve 2019 yıllarına ilişkin hesap ve işlemlerinin sahte fatura düzenleme yönünden incelemesi devam ederken 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344. maddesine göre vergi ziyaı cezası kesilmesini gerektiren haller ile aynı Kanun'un 359. maddesinde sayılan hallere temas eden fiillerin mevcudiyeti tespit edildiğinden ilk hesaplamalara göre belirlenen tutarda usulüne uygun olarak malvarlığına uygulanan ihtiyati hacizde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan incelemenin sonuçlandırılarak vergi ve cezaların tebliğ edildiği, tedbir niteliğinde olan ihtiyati haczin amacını aşar şekilde kullanıldığı, somut olayda ihtiyati haciz uygulanması gereken somut şartların bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.