Danıştay 3. Daire E.2023/3560 K.2024/43

Dava konusu istem: Otomobil ticareti yapan davacı şirket tarafından, ikinci el binek otomobillerin alımında yüklenilen katma değer vergisinin indirilecek katma değer vergisi olarak dikkate alınması gerektiği ihtirazi kaydıyla 2018 yılının Aralık dönemi için verilen katma değer vergisi beyannamesi üzerine söz konusu çekinceye itibar edilmeksizin fazladan tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılması isteminde ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından 3065 sayılı Katma Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 30. maddesinin (b) bendindeki hükmüne dayanılarak ihtirazi kaydın kabul edilmediği, uyuşmazlığın ikinci el binek otomobil alım ve satımından kaynaklandığı, yasada bu konu hakkında yasaklayıcı bir düzenleme yer almadığı, 28/03/2019 tarih ve 30728 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair 26 Nolu Tebliği'nin yeni bir durum yaratmayıp, yasada düzenlenmeyen durum için açıklama niteliğinde olduğundan davacının katma değer vergisi indiriminden yararlanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle fazladan tahakkuk eden katma değer vergisinin kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair 26 Nolu Tebliği'nin 22/03/2019 tarihinde yürürlüğe girdiği, tebliğin yürürlüğe giriş tarihinin dava konusu döneme geri çekilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.