Danıştay 3. Daire E.2023/3561 K.2024/3410

Dava konusu istem: Davacı tarafından, iş akdinin imzalanan ikale sözleşmesi ile 15/09/2019 tarihi itibarıyla sona erdirilmesi üzerine söz konusu sözleşme uyarınca kendisine ödenen ek brüt ikramiye, sanayağ bedeli, taşınma yardımı, unilever ikramiye ve kıdem teşvik primi üzerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin iadesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile tahsil edilen tutarın kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacıya işverence sanayağ bedeli, unilever ikramiye ve kıdem teşvik primi adı altında yapılan ödemelerin, ücret niteliği taşıdığı, öte yandan, ikale sözleşmesi kapsamında yapılan ek brüt ikramiye ve taşınma yardımı adı altındaki ödemelere ilişkin olarak yıllık tavan tutarı üzerinden hesaplanarak çalışanlara ödenen kıdem tazminatı dışındaki ödemeler gelir (stopaj) vergisinden istisna tutulmadığından söz konusu ödemeler üzerinden gelir vergisi kesilmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İkale sözleşmesi kapsamında kendisine ödenen tutarlar üzerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İkale sözleşmesi kapsamında davacıya yapılan ödemelerin gelir vergisine tabi olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.