Danıştay 3. Daire E.2023/3731 K.2024/1304

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... Hafriyat İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2004 ila 2008 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarihli ve ... ila ..., ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 05/04/2004 tarihinde kanuni temsilcilik görevinden ayrıldığı hususu dikkate alındığında, bu tarihten sonraki dönemlere ait vergi ve cezalara ilişkin ... ila ..., ..., ... ila ... takip numaralı ödeme emirleri ile ... takip numaralı ödeme emrinin 2 ila 24. sıralarında yer alan kamu alacağından sorumlu tutulması mümkün olmadığı gibi ... takip numaralı ödeme emrinin 1 ve 25. sıralarında yer alan kamu alacağının 2005 yılı içerisinde yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesi ve Bs form bildirimlerinin verilmemesi eylemlerinden kaynaklandığı olayda eylem tarihlerinde kanuni temsilcilik sıfatı bulunmadığından takibinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten alınamayan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.