Danıştay 3. Daire E.2023/3905 K.2023/5523

Dava konusu istem: Davacı adına tahsisli "İstanbul İli, Tuzla İlçesi, ... Köyü, ... Mevkii"nde yer alan 1.006.278,31 m2 sahanın, 2014 yılı arazi tahsis bedelinin ve bu bedel üzerinden hesaplanan katma değer vergisinin davacıdan istenilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin 418.999,17 TL katma değer vergisine isabet eden kısmının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...tarih ve ... sayılı işlemin arazi tahsis bedeline ilişkin kısmı ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edildiğinden anılan işlemin katma değer vergisine ilişkin kısmının dayanaksız kaldığı gerekçesiyle işlemin dava konusu edilen kısmı iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünce verilen Mayıs 2014 dönemi 2 No'lu katma değer vergisi beyannamesinde kısmi tevkifat yapılan mükellefler arasında davacının yer almadığı, dava konusu 418.999,17 TL'lik tutarın 26/05/2014 tarihli muhasebe işlem fişiyle İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünce tahsil edildiği, davada husumetin doğru makama yöneltilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Adına tahsisli sahanın, 2014 yılı arazi tahsis bedeli istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla iptal edilerek dava konusu katma değer vergisinin kaynaklandığı arazi tahsis bedeli hesabının doğru yapılmadığının yargı kararıyla ortaya konulduğu, sorumlu sıfatıyla katma değer vergisini yatırmakla yükümlü olanın davacıdan dava konusu katma değer vergisini tahsil eden orman idaresi olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.