Danıştay 3. Daire E.2023/4047 K.2024/295

Dava konusu istem: Davacının 2017 yılında elde ettiği gayrimenkul sermaye iradına yönelik olarak %15 yerine %25 götürü gider indirim oranının dikkate alınması talebiyle yaptığı düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlem ile ilgili yıl için vermiş olduğu beyanname üzerine yapılan gelir vergisi tahakkukun iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 74. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gayrimenkul sermaye iradında safi iradın bulunması için diledikleri takdirde mükelleflerin maddenin birinci fıkrasında belirtilen gerçek giderlere karşılık olmak üzere hasılatlarından %25'ini götürü olarak indirebileceği, götürü gider usulünü kabul edenlerin iki yıl geçmedikçe bu usulden dönemeyeceği,

05/12/2017 tarihinde yayımlanan 7061 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle 01/01/2017 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe giren düzenlemeye göre götürü gider oranının %15 olarak yeniden belirlendiği, davacının 2016 takvim yılında götürü gider usulünü tercih etmesi nedeniyle uyuşmazlık konusu olan 2017 yılında da zorunlu olarak bu usulü tercih ettiği görülmekle birlikte beyannamenin verildiği tarihte yürürlükte olan düzenlemeye uygun şekilde %15 götürü gider oranı esas alınarak bulunan matrah üzerinden hesaplanarak yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Temyize konu kararın gerekçesiz olduğu, götürü gider oranının %15'e düşürülmesine ilişkin değişikliğin 2017 yılında elde edilen gelirlere de uygulanması nedeniyle söz konusu düzenlemenin geçmişe yürür nitelikte olduğu, bu durumun hukuk devleti ilkesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Uyuşmazlık konusu değişikliğin 2017 yılı sona ermeden yürürlüğe girmesi nedeniyle geçmişe yürür nitelikte olduğundan söz edilemeyeceği, dava konusu tahakkukun yasal düzenlemeye uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.