Danıştay 3. Daire E.2023/4424 K.2023/4863

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2009 ila 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 6111 sayılı Kanun kapsamında kurumlar vergisi matrah artırımından kaynaklanan kamu alacağı için asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emirleri ile tebliğ alındılarının Mahkemelerince verilen ara kararıyla istenilmesine karşın dosyaya ibraz edilmediği,

diğer kamu alacağının vadesinin 2011 yılı olduğu ve asıl borçlu şirketin tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeniyle şirket adına ödeme emri düzenlenmediğinin anlaşıldığı olayda, söz konusu alacakların beş yıllık zamanaşımı süresi içerisinde en son sırasıyla 31/12/2016 tarihine kadar tahsil edilmesi gerektiği, davacı adına düzenlenen dava konusu ödeme emrinin ise 24/12/2019 tarihinde tebliğ edildiği dikkate alındığında, kamu alacağının zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen borçların kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.