Danıştay 3. Daire E.2023/4459 K.2024/421

Dava konusu istem: Davacının banka hesabına, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Basın ve Halkla İlişkiler Organizasyon ve İletişim Danışmanlığı Anonim Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Haczin dayanağı davacı adına düzenlenmiş olan ödeme emirlerinin tebliği için 03/05/2018 tarihinde davacının güncel MERNİS adresi yerine "... Mah. ... Cad. No:...

Merkez/ARDAHAN" adresine gidildiği, adresin terk edilmiş olması sebebiyle bu defa güncel MERNİS adresine tebliğ için gidilerek adreste bulunama sebebiyle kapıya yapıştırma suretiyle tebliğin yapıldığı olayda, tebliğe çıkılan ilk adresin davacının güncel MERNİS adresi olmaması ve tebliğe çıkılan ikinci adres ile ilk adresin aynı olmamasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun düşmediği, bu durumda ödeme emirlerinin tebliğinin usulüne uygun olduğundan ve ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının banka hesabına konulan haczin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.