Danıştay 3. Daire E.2023/4497 K.2023/2995

Dava konusu istem: Davacı konut yapı kooperatifi adına, üye dışı işlemleri nedeniyle kurumlar vergisi mükellefiyeti bulunduğundan elde etmiş olduğu aidat gelirlerinin de ticari kazancın bir unsuru sayıldığı ve katma değer vergisine tabi olduğundan bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kooperatif üyelerince ödenen aidatların, site sakinlerine bahçe düzenlemesi ve bakımı, yeşil alanların sulanması, merdivenlerin temizliği, site içerisinde meydana gelen küçük çaplı arızalara müdahale, haşareye karşı ilaçlama, ortak alanların aydınlatılması, su, elektrik, kanalizasyon ve telefon hatlarında meydana gelen arızaların giderilmesi, eksik inşaat işlerinin ikmali, site içerisindeki yol ve otoparkların yapımı ve tamiri, site içerisinde ihtiyaç olan yerlere demir korkulukların yapılması ve boyanması,

çöp odalarının yapımı ve bakımı, site içerisindeki yağmur suyu kanallarının yapımı ve bakımı, ağaçların budanması, çocuk oyun alanlarının tamir ve bakımı, site sakinlerinin oturacakları kamelyaların yapımı ve bakımı ve ön muhasebe gibi hizmetlerin maliyetinde kullanıldığı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1.maddesinin 1.bendinde, Türkiye'de yapılan ticari, sınai, zirai ve mesleki nitelikteki teslim ve hizmetlerin katma değer vergisine tabi olduğunun belirtildiği, aidatların, yapı kooperatifi tarafından kooperatif üyelerinin ortak ihtiyacına karşılamak üzere toplandığı,

herhangi bir ticari, sınai, zirai ve mesleki nitelikteki teslim ve hizmetler kapsamında olmadığı dikkate alındığında, katma değer vergisinin konusuna girmediğinden yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu, ticari faaliyet kapsamında olmayan ve kurumlar vergisine konu edilmeyen aidat gelirleri için fatura düzenlemesi gerekmeyeceğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı kooperatif kurumlar vergisi mükellefi olduğundan aidat gelirleri için fatura düzenlemesi ve katma değer vergisi hesaplaması gerektiğinden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuk aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Aidat gelirlerinin katma değer vergisinin konusuna girmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…’ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.