Danıştay 3. Daire E.2023/4521 K.2024/1137

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, iki yıldan fazla süreyle aktifinde bulunan taşınmaz satışından doğan kazanca dair istisna koşulları sağlanmadığı halde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendi kapsamında istisnadan haksız olarak yararlanıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemi için bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı ile davacı tarafından 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılan 2014 yılı için kurumlar vergisi matrah artırımının dava konusu vergi ve cezaları kapsayıp kapsamadığı hususunun sorulması üzerine davalı idarenin dosyaya sunduğu bilgi ve belgelerden, davacının uyuşmazlık konusu dönem için yaptığı kurumlar vergisi matrah artırımının dava konusu vergi ve cezaları da kapsadığı belirtildiğinden dava konusu tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin aktifinde kayıtlı fabrika binası satışından doğan kazancın, şartları olmadığı halde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendi kapsamında istisnadan haksız olarak yararlandığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirketin, 2014 yılı hesap ve işlemlerinin sahte fatura düzenleme yönünden incelenilmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporunda sahte fatura düzenleme yönünden eleştirilecek bir husus bulunmadığı, 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 5. maddesi hükümlerinden yaralanma hakkının saklı olduğunun belirtildiği değinilen yasa hükümleri uyarınca davacının matrah artırımında bulunabilmesi için söz konusu raporun tebliğ edilmesi gerektiği halde raporun davacıya tebliğ edildiğinin davalı idarece ortaya konulamadığı,

öte yandan davacının aynı yıla ait hesapları üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen ve iki yıldan fazla süreyle aktifinde bulunan taşınmaz satışından doğan kazanca dair istisna koşulları sağlanmadığı halde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendi kapsamında istisnadan haksız olarak yararlanıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemi için bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi içerikli ihbarnamelerin ve dayanağı vergi inceleme raporlarının 27/07/2019 tarihinde elektronik

olarak tebliğ edilmesi üzerine 26/08/2019 tarihli dilekçe ile kurumlar vergi matrah artırımı talebinde bulunduğu ve matrah artırımı kabul edilerek 27/08/2019 tarihli tahakkukların gerçekleştirildiği anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

7143 Sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un "Matrah ve vergi artırımı" başlıklı 5. maddesinin 1. fıkrasında; mükelleflerin, bu fıkrada belirtilen şartlar dahilinde gelir ve kurumlar vergisi matrahlarını artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için yıllık gelir vergisi ve kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka tarhiyat yapılamayacağı, 9. fıkrasında 213 sayılı Kanunun 359. maddesinin (b) fıkrasındaki “defter,

kayıt ve belgeleri yok edenler veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyanlar veya hiç yaprak koymayanlar veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleyenler” veya bu fiiller nedeniyle incelemesi devam edenler ile terör suçundan hüküm giyenler, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla haklarında terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu gerekçesiyle adli makamlar,

genel kolluk kuvvetleri veya Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığı tarafından yürütülen soruşturma ve kovuşturmalar kapsamında vergi incelemesi yapılması, terörün finansmanı suçu veya aklama suçu kapsamında inceleme ve araştırma yapılması talep edilenlerin, bu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkra hükümlerinden yararlanamayacakları, şu kadar ki 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) fıkrasında yer alan defter,

kayıt ve belgeleri yok etme veya defter sahifelerini yok ederek yerine başka yapraklar koyma veya hiç yaprak koymama veya belgelerin asıl veya suretlerini tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme fiillerinden hareketle yapılan vergi incelemesinin tamamlanması sonucu bu fiillerin varlığının tespit edilememesi durumunda, bu durumun tespitine ilişkin raporun mükelleflere tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yazılı başvurmaları, matrah ve vergi artırımı sonucu hesaplanan vergileri,

raporun tebliğini izleyen aydan başlamak üzere ikişer aylık dönemler halinde altı eşit taksitte ödemeleri ve maddede öngörülen diğer şartları yerine getirmeleri koşuluyla bu madde hükümlerinden yararlanabileceği kural altına alınmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer alan yasal ve idari düzenlemelerden, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinin (b) fıkrasında yer alan tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme fiillerinden hareketle yapılan vergi incelemesinin tamamlanması sonucu bu fiillerin varlığının tespit edilememesi durumunda, bu durumun tespitine ilişkin raporun mükelleflere tebliği tarihinden itibaren bir ay içerisinde yazılı başvuru ile kurumlar vergisi matrahlarını artırarak bu maddede belirtilen süre ve şekilde ödemeleri halinde, kendileri hakkında artırımda bulunulan yıllar için kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıllara ilişkin olarak bu vergi türleri için daha sonra başka tarhiyat yapılamayacağı anlaşılmaktadır.

Matrah ve vergi artırımından önce davacı hakkında tamamen veya kısmen sahte olarak düzenleme fiillerinden dolayı başlatılan vergi incelemesinin tamamlanması sonucu bu fiillerin varlığının tespit edilememesi üzerine düzenlenen raporun davacıya tebliğ edilmediği,

dava konusu ihbarnamelerin ve dayanağı vergi inceleme raporunun tebliği üzerine 7143 sayılı Kanun'un 5. maddesi hükümlerinden yaralanma hakkının olduğunun 27/07/2019 tarihinde öğrenilmesi üzerine 26/08/2019 tarihli yazılı başvuru ile matrah artırımı talebinde bulunulduğu ve davalı idarece taksitlendirilen kamu alacağının 7143 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 6. bendine uygun olarak ödendiğinin anlaşıldığı olayda,

matrah artırımı yapılan 2014 yılı için kurumlar vergisi incelemesi ve bu yıla ilişkin olarak bu vergi türü için tarhiyat yapılamayacağından dava konusu tarhiyatı yazılı gerekçeyle kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki kararda sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacı şirket adına, iki yıldan fazla süreyle aktifinde bulunan taşınmazın satışından doğan kazancın, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5.maddesinin 1.fıkrasının (e) bendi kapsamında istisna olarak değerlendirilemeyeceği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılın Ocak-Mart dönemi için bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin salındığı anlaşılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 22. maddesinin 1. fıkrasında; konular aydınlandığında meselelerin sırasıyla oya konulacağı ve karara bağlanacağı, kararlarda bulunacak hususları düzenleyen 24. maddesinin (b) bendinde, davacının ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler ile istem sonucunun kararda belirtileceği, (e) bendinde, kararın dayandığı hukuki sebeplerin, gerekçe ve hükmün kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu kurala bağlanmış, 49. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendinde ise usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması bozma sebebi olarak sayılmıştır.

Dava konusu uyuşmazlık davacının taşınmaz satışından doğan kazancın istisna kapsamında olup olamayacağına ilişkin olup bu hususun değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken Vergi Mahkemesince yanlış nitelendirilmek suretiyle 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılan 2014 yılı için kurumlar vergisi matrah artırımının dava konusu vergi ve cezaları kapsayıp kapsamadığı değerlendirilmek suretiyle verilen karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddi yolundaki Vergi Dava Dairesi kararı yargılama usulüne uygun düşmediğinden bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.