Danıştay 3. Daire E.2023/4596 K.2024/5535

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nden alınamayan 2010 yılına ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ...ile ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ... takip numaralı ödeme emri ile ... takip numaralı ödeme emrinin 2 ila 6. sıra numaralarında yer alan kamu alacağının asıl borçlu şirketin 20/10/2010 tarihinde iflas kararının açıklanmasından sonraki dönemlere ait vergi ve cezalara ilişkin olduğu, iflas kararı ile birlikte şirketin temsil yetkisi iflas masasına geçmesiyle temsil yetkisi sona eren davacının sonraki dönemlere ait borçlardan sorumlu tutulamayacağı, ... takip numaralı ödeme emrinin diğer kısmında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle ... takip numaralı ödeme emri ile ... takip numaralı ödeme emrinin 2 ila 6. sıra numaralarında yer alan kamu alacağı iptal edilmiş, ... takip numaralı ödeme emrinin diğer kısmı yönünden dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen amme alacağının tahsili için kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.