Danıştay 3. Daire E.2023/4681 K.2023/3425

Dava konusu istem: Davacının bir dönem ortağı olduğu asıl borçlu Tasfiye Halinde ... Sanayi Ürünleri İmalat Pazarlama Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2004 ve 2005 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesabına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ödeme emirlerinin davacının Mernis adresine iki kez tebliğe çıkarıldığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesinde değişiklik yapılmasından sonra Mernis adresine bir kez daha tebliğe çıkarıldığı, ödeme emirlerinin, sözü edilen değişikliğin yürürlüğe girmesinden sonraki tarihte maddede düzenlendiği şekliyle davacının Mernis adresine mutad aralıklarla iki kez tebliğe çıkarılmadığı dolayısıyla yapılan tebligatın usule uygun olmadığı dikkate alındığında, ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının banka hesabına uygulanan haczin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.