Danıştay 3. Daire E.2023/4702 K.2024/2881

2- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

.... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin... tarih ve E:..., K:.... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve bu alımlara ilişkin ödemelerini banka ve benzeri finans kuruluşlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2015 yılı için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ile 2016 ve 2017 yılları için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, kimlerden belgesiz alış yaptığına ilişkin somut tespit bulunmadığı dolayısıyla cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları bir arada gerçekleşmediğinden adına 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı,

davacının 2016 ve 2017 yıllarında 24/12/2015 tarihli ve 29572 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 459 sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile belirlenen 7.000,00 TL'yi aşan ödemelerini nakit olarak yaptığı tespit edildiğinden adına 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları kaldırılmış,

213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından, bir kısım alımlarını sahte fatura ile belgelendirdiği tespit edilen davacı adına özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Davacının temyiz isteminin kabulüyle temyize konu kararın 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması, davalı idare temyiz isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda vergi tekniği raporu bulunan ... tarafından düzenlenen faturaları kayıtlarına aldığı ve davacı tarafından ...'e 24/12/2015 tarihli ve 29572 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 459 sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile belirlenen 7.000,00 TL'yi aşan ödemelerin nakit olarak yapıldığı tespit edilmiştir. Söz konusu tespitler nedeniyle davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ile mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezaları kesilmiştir.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin birinci fıkrasında, bu Kanun'un 86, 148,149,150, 256 ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayan mükellefler hakkında Kanun'da öngörülen miktarda özel usulsüzlük cezası kesileceği belirtilmiş, aynı maddenin dördüncü fıkrasında tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğuna uymayan mükelleflerden her birine,

her bir işlem için bu maddeye göre uygulanan cezalardan az olmamak üzere işleme konu tutarın % 5'i nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükmüne yer verilmiş.

Kanun'un mükerrer 257. maddesinin 2. fıkrasında da mükelleflere muameleleri ile ilgili tahsilat ve ödemelerini banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etmeleri zorunluluğunu getirmeye ve bu zorunluluğun kapsamını ve uygulamaya ilişkin usul ve esaslarını belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkili kılınmıştır.

Maliye Bakanlığı'nca 24/12/2015 tarihli ve 29572 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2016 tarihinde yürürlüğe giren 459 sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde 7.000,00 TL'yi aşan tahsilat ve ödemelerin banka, benzeri finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsik etme zorunluluğu getirilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda Hasan Erdem tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu tespit edilmiş olduğundan davacı adına düzenlenen faturaların bedellerinin faturaları düzenleyen mükellefe ödenmiş olmasından bahsedilemeyecektir.

Dolayısıyla mevcut olmayan bir ödemenin banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılması mümkün olmadığından, .... tarafından düzenlenen gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan faturalar karşılığı yapılan ödemelerin banka ve finans kuruluşları aracılığıyla yapılmadığından bahisle davacı adına 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığından, aksi yönde verilen Vergi Mahkemesi kararına davacı tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddine dair hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.