Danıştay 3. Daire E.2023/4894 K.2024/109

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 ila 2011 ve 2019 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkeme kararları uyarınca düzenlenerek şirkete tebliğ edilen (2) nolu ihbarnameler içeriği kamu alacakları ile beyan üzerine tahakkuk eden vergi borçlarının vadesinde ödenmemesi üzerine tanzim edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

18/02/2015 tarihinde ticaret sicilinden re'sen silindiği hususunun 24/02/2015 tarihinde, Asliye Ticaret Mahkemesinin ihya kararı uyarınca yeniden tüzel kişilik kazandığı hususunun ise 06/10/2017 tarihinde Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiği, şirket tüzel kişiliğinin bulunmadığı dönemlerde tesis edilen işlemlerin hukuki sonuç doğurmayacağı, usulune uygun olarak kesinleşen amme alacağı bulunmadığı gibi ödeme içeriği kamu alacağının zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.