Danıştay 3. Daire E.2023/4952 K.2024/5184

Dava konusu istem: Davacı adına, iki yıldan fazla süreyle aktifinde bulundurduğu taşınmaz satışıyla ilgili olarak satışını yaptığı taşınmazı için istisna şartlarını taşımadığı halde Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin (4) numaralı fıkrasının (r) bendinde düzenlenen istisnadan yararlanarak satış faturasında katma değer vergisi hesaplamadığından bahisle 2016 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından 2013 yılında edinilen 41 adet tarla vasfındaki arazinin fabrika yapmak, 2 adet dairenin de iş yeri olarak kullanılmak üzere alındığı ancak ekonomik şartlar nedeniyle amaçlarının gerçekleştirilemediği ve iş yeri olarak kullanılmak üzere edinilen dairelerin 2015 yılında kiraya verildiğinin beyan edildiği, şirketin, her türlü emtianın gerek yurt içinden gerek yurt dışından temin edilerek ticaretini yapmak suretiyle faaliyetini sürdürdüğü hususunun inceleme elemanınca da kabul edildiği,

2016 yılında satışı yapılan 2 adet daire dışında taşınmaz satışının bulunmadığı dikkate alındığında, davacının taşınmaz alım satımı işiyle iştigal ettiğinden söz edilemeyeceğinden, söz konusu taşınmaz satışının istisna kapsamında değerlendirilemeyeceğinden bahisle yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.