Danıştay 3. Daire E.2023/4980 K.2024/5443

Dava konusu istem: Davacının 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 11. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamındaki ihracat teslimlerinden kaynaklanan ve yüklendiği ancak indirim konusu yapamadığı katma değer vergisini haksız yere mahsup ettiğinden bahisle söz konusu verginin geri alınması amacıyla adına 2014 yılının Eylül ila Kasım dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin, 2013 ila 2015 yıllarına ilişkin olarak sahte belge düzenleme nedeniyle incelemeye alındığı ancak 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında matrah artırımında bulunulması üzerine yürütülen incelemenin kapatıldığı, 2016 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen rapordan yola çıkılarak dava konusu döneme ilişkin tanzim edilen faturaların sahte olduğu iddia edilmişse de sahte fatura düzenlediğine ve gerçek bir faaliyetinin bulunmadığına ilişkin somut tespite yer verilmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıya düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmadığı, dolayısıyla katma değer vergisinin reddi ile yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.