Danıştay 3. Daire E.2023/5079 K.2024/4926

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ilişkili kişilerden emsallere uygunluk ilkesine aykırı biçimde yüksek fiyattan emtia satın almak suretiyle transfer fiyatlandırması yolu ile örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu, söz konusu alımlar nedeniyle fazladan yüklenilen katma değer vergilerinin indirim konusu yapılması nedeniyle haksız yere fazladan katma değer vergisi iadesi alındığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak söz konusu verginin geri alınması amacıyla, 2017 yılının Ocak ila Mart, Mayıs dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığın çözümü transfer fiyatlandırması yöntemi ile örtülü kazanç dağıtımının varlığının tespitine bağlı görünse de gerçekte örtülü kazancın tespitinden ziyade, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderlere ilişkin hükümleri ile aynı konuda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'na ilişkin hükümlerin karşılaştırılmasına bağlı olduğu,

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun indirimi kabul edilmeyen giderlerin düzenlendiği 30/1-d maddesinde, 06/04/2018 yürürlük tarihli değişiklikle birlikte transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançlara ilişkin temin edilen mal ve hizmetler dolayısıyla ödenen katma değer vergilerinin indirim hesaplarından çıkarılmasına gerek bulunmadığı,

ancak, davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda Kurumlar Vergisi Kanunu'ndaki düzenleme dikkate alınmak suretiyle uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre örtülü kazanç dağıtımına ilişkin tutarların indirim konusu yapılamayacağı belirtilmiş ise de söz konusu değişiklik öncesinde bu konuya ilişkin bir düzenlemenin 3065 sayılı Kanun'da bulunmadığı da dikkate alındığında yorum yolu ile vergisel yükümlülükler genişletilemeyeceğinden dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde kurumlar vergisinin safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı ve safi kurum kazancının tespitinde de 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazançlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, kazancın belirlenmesi sırasında vergi kanunları tarafından indirimi kabul edilmeyen giderlerin, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderler başlıklı 11. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı, aynı maddenin (c) bendinde transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançların, örtülü kazancı dağıtan şirket yönünden yapılan ödemelerin, gider yazılamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.