Danıştay 3. Daire E.2023/5099 K.2024/2864

Dava konusu istem: Davacı hakkında başlatılan vergi incelemesi sırasında yapılan ilk hesaplara göre belirtilen vergi ve cezalarla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 17. maddesinin ikinci fıkrasının 1. bendi uyarınca alınan ihtiyati tahakkuk kararının iptali ile aynı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının 1. bendi gereğince uygulanan ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359. maddesi kapsamında devam eden vergi incelemesine ilişkin olarak yapılan ilk tespitler nedeniyle ihtiyati tahakkuk ve ihtiyati haciz işlemlerinin tesis edilebilmesi için gerekli şartların oluştuğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi incelemesindeki ilk tespitlerin neler olduğunun belli olmadığı, daha önce verilen kararlarda vekâlet ücreti ile yargılama giderlerine ilişkin kısma yönelik taraflar arasında eşit olarak hükmedildiği, bu karardan sonra aleyhlerine hükmedilen vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin hukuka aykırı düşeceği, banka hesaplarındaki ihtiyati haczin faaliyetlerini durdurucu etkisi olduğundan istenen tutarın yatırıldığı ancak taraflarına uygulanan ihtiyati haciz ve ihtiyati tahakkuk işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.