Danıştay 3. Daire E.2023/5105 K.2024/6105

Dava konusu istem: Davacı site yönetimi adına, çalışanların ücret gelirleri üzerinden tevkifatta bulunulmadığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2017 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ile fer'isinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Site yönetimlerinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesinde tevkifat yapmakla yükümlü kişi ve kurumlar arasında sayılmadığı, "sair kurum" olarak da kabulü mümkün bulunmadığından tevkifat yapma yükümlülüğü bulunmayan davacı site yönetimi adına yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi ve fer'isi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı site yönetiminin beyannamesinde 22 personeli olduğu halde sadece " konut hizmetleri görevlisi" pozisyonundaki 1 kişi için kesinti yapıldığı, diğer ücret ödemeleri üzerinden de gelir vergisi tevkifatı yapılması gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Vergi tevkifatı yapma zorunluluğu bulunan kişi ve kurumların düzenlendiği 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94. maddesi kapsamında yer alan "sair kurumlar" ibaresinin, kamu idare ve müesseseleri ile iktisadi müesseselerden sonra, ticaret şirketleri, iş ortaklıkları, iktisadi işletmeler, gerçek gelirlerini beyan etmeye mecbur olan ticaret ve serbest meslek erbabı, zirai kazançlarını bilanço veya zirai işletme hesabı esasına göre tespit eden çiftçilerden önce yer aldığı dikkate alındığında, tevkifat yapmakla sadece ticari nitelikte kazanç sağlama amacı gösteren kişi ve kurumların sorumlu olmadığı,

olağan site faaliyetleri ile ilgili olarak iş gücü temin eden davacı site yöneticiliğinin de tevkifat yapması, dolayısıyla beyanname vermesi gerektiğinden temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.