Danıştay 3. Daire E.2023/5179 K.2024/5832

Dava konusu istem: Davacının, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Hafriyat Madencilik İnşaat Turizm Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanaklarından, davacı adına düzenlenen ... takip numaralı ödeme emrinin 43 ila 48, 50 ila 64, 66 ila 74 sıra numaralarında yer alan 2012 yılına ait amme alacaklarını içeren ve asıl borçlu şirket adına tanzim edilen ihbarnamelerin tebliğ edilemediği hususu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun şekilde saptanmadığından ilanen tebliğin usulsüz olduğu dolayısıyla 31/12/2017 tarihine kadar tebliğ edilemeyen belirtilen kamu alacaklarının tarh zamanaşımına uğradığı,

diğer kısımında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle haczin davacı adına düzenlenen ... takip numaralı ödeme emrinin, 43 ila 48, 50 ila 64, 66 ila 74 numaralarında yer alan amme alacaklarından kaynaklanan kısmı kaldırılmış, diğer amme alacaklarından kaynaklanan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.